مقدمه‌

درسال اخیرشناخت ازرفتارسازه هاوبرآوردنیروهای واردبرآنهابه خصوص درهنگام زلزله ازپیشرفت قابل ملاحظه ای برخورداربوده.جامعه مهندسی کشور ما نيز در بخش مشاوره (طراحي سازه ها) از اين خوان دانش به مدد حضور آيين نامه‌هاي طراحي به روز و ابزارهاي قدرتمند نرم‌افزاري وارداتي، بهره‌مند شده است. اين موضوع در مراحل اول و دوم مطالعات طراحي به خوبي رخنمون داشته اما در اجرا متاسفانه فاصله قابل توجهي ميان دانش نيروهاي بخش طراحي با دانش نيروهاي فني دستگاه هاي نظارتي و پيمانكاران به وجود آمده كه خود عامل مهمي در برآورده نشدن كيفيت مناسب در هنگام اجراي سازه‌ها شده است. البته اين نكته نيز دور از ذهن نماند كه گاهي اوقات نيز فاصله مذكور به طور معكوس و به دليل عدم آگاهي بخش طراحي از روش‌ها و ظرفيت‌هاي موجود در صنعت ساخت و ساز به طرح‌هايي با قابليت هاي اجرايي پايين ختم گرديده است. مقدمه حاضر به چند نكته از هر دو حيطه مورد اشاره در ارتباط با طراحي و اجراي پل‌هاي بتن مسلح می پردازد.