تصميم گيري يک فرآيند بهينه سازي است.

انسانها يک فرآيند يادگيري تشويقي را براي بهينه کردن انتخابها استفاده مي کنند.

تصميم گيرها بايد اطلاعات مختلف راجع به مزايا و معايب و کيفيت و

کميت نتيجه پيش بيني شده و کار مورد نياز را ترکيب کنند.

فرضياتي مطرح شده که زير بخش هاي مختلف قشر فرانتال ممکن است

براي جنبه هاي مختلف تصميم گيري تخصص يافته باشند.

روشهاي مطالعه پريفرانتال:

بيمارانيست که به دليل تصادف يا جراحي، يک يا چندناحيه از PFC را از دست داده اند.

 nنکته تقريبا مشترک درمورد نقص شناختي بيماران پريفرانتال اينست که هوش عمومي آنها (IQ) طبيعي است و توانايي هاي ادراکي و حرکتي آنها نرمال است و نقص آنها بصورت آني و مثلا در شرايط آزمايشگاه قابل فهم نيست بنابراين نياز با انجام تستهاي روانشناسي مي باشد.

در قالب 37 اسلاید بسیار کامل و جامع ،زیبا